Friday, 16 August 2013

Kembara Dia


Perlahan-lahan, kau melangkah pergi.
Perlahan-lahan, dia merangkak lagi.

Semakin tak bercorak langkah kau,
Semakin longlai langkah dia.

Kau, sudah berlari.
Dia, sudah berhenti.

Susun kata kau tampak terang,
Buta mata nak dilihat dia.

Semua madahan kau,
Dia zahirkan sebagai mimpi.

Tiada haluan kini.
Tiada juga keputusan yang pasti.

Buat kau,
Ucapan terima kasih dia berikan.
Kehadiran kau,
Kenangan yang takkan dia lupakan.

Keputusan kau,
Dia anggap..
Permulaan langkah baru.

Sunday, 4 August 2013

Sekali lagi kau membisu

Rasa nak tumbuk je dinding ape bagai.

Ape masalah?
Hah?

Susah.
Tak faham.

Unpredictable.
Yes, you are!

Terus teranglah.
Kenapa nak simpan.
Kalau marah kata marah.
Kalau tak suka kata tak suka.
Kalau sedih kata sedih.
Kalau terasa kata terasa.

Tapi..
Kalau nak diamkan juga,
Diamkanlah..
Tak usah bicara.

Bila hati tak tenang,
Bicara seperti tiada jiwa.
Bila jiwa tak tenteram,
Bahasa tak mudah dibaca.

Berapa kali kau nak persoalkan.
Berapa kali kau nak pertimbangkan.

Berapa kali lagi baru nak kau sedar..

Bahawa..

Setiap persoalan,
Hati seorang manusia terluka.
Setiap pertimbangan,
Hati itu bertambah duka.

Entahlah..
Sampai bila.